അജബാലൊരാകാശ മേലാപ്പൊരുക്കീ ... അടിയില്‍ ഈ ഭൂമി യില്‍ ജന വാസമാക്കീ ... ഇരുളും വെളിച്ചം പകല്‍ രാവൊരുക്കീ ... ഇണയായ് പടപ്പിന്റെ എണ്ണം പെരുക്കീ ...

Feb 21, 2011

വാത്സല്യ പുര്‍വ്വം


കാതോര്‍ത്തു നില്‍ക്കെ
ഒരു മഹാ ജന സഞ്ചയം
ആ വശ്യ വചസിനായി
അക്ഷരസ്നേഹിയു ടെ
ഉണര്‍ത്തു പാട്ടിനു,
സ്നിഗ്ധമായ ഒരു തലോടലിനു..
ഒരു സ്നേഹ മര്‍മരം പോലെ
മുന്നില്‍ വന്ന് നിന്നു
വാത്സല്യ പുര്‍വ്വം
ഒരു പുഞ്ചിരി ...
പദവികള്‍ പങ്കിലപ്പെടുത്താത്ത
മാനു മുസ്ലിയാര്‍ ....
സമുഹത്തോടു സംവദിക്കാന്‍
ഏറെയുണ്ട്
ആ മുഖത്ത് വിടര്‍ന്നത്
ഒരാത്മ നിര്‍വൃതി ..
അഭേദ്യമായൊരു
ശക്തി ദുര്‍ഗമായിരുന്നു
ദുര്‍ വാശിയുടെ
കനല്‍ വീണു കത്തിയ
സുന്നി കൈരളി യുടെ
നോവോടുങ്ങാത്ത നെഞ്ചില്‍
നേരിന്റെ മറു പുറങ്ങള്‍ കാണിച്ച്
സമസ്തയുടെ ഖാദിമായി
കെ.ടി ഉസ്താദ് ...
ലോലമായി അതിലോലമായി
ആദര്‍ശ ബന്ധുക്കള്‍ തീര്‍ത്ത
ശുഭ്ര സാഗരം
കണ്‍ നിറയെ കണ്ടങ്ങിനെ നിന്നു ..
പിന്നെ മെല്ലെ മെല്ലെ ...
അനുഗ്രഹീത മടക്കം ..
ആര്‍ക്കു കഴിയും
ഇത്ര ഏറെ ആസ്വദിക്കാന്‍
കര്‍മ സാഫല്യം ...
പറയാതെ, യാത്ര പറയാന്‍...
വിമുകം വിതുമ്പുന്ന
സ്നേഹ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍
ധന്യമായ അന്ത്യ നിമിഷങ്ങളിലും..
പകര്‍ന്നു പോകാന്‍ ...
ഓര്‍മയില്‍ കാത്തു വെക്കാന്‍ ,
വാത്സല്യ പുര്‍വ്വം ... ഒരു പുഞ്ചിരി

2 comments:

ഫായിസ് മടകര said...

usthadinekurichulla anusmaranam nannayitund...nannayitund ennu ningalode parayan yogyada onnumilla....ennalum parayunnu .....

Unknown said...

ഉസ്താദിന്റെ പരലോകജീവിതം അള്ളാഹു ധന്യമാക്കട്ടെ.
അവതരണം മനസ്സിനെ നോവിച്ചു, ആശംസകള്‍