കുളിരായി സംസം

ഇളം പൈതലി സ്മായില്‍ ഇടവിട്ട്‌ തേങ്ങുന്നു 

ഇട നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു ഹാജറ ഓടുന്നു

മര്‍വ

സഫ കുന്നുകളില്‍ ചെന്ന് അവര്‍ നോക്കുന്നു

ഇത് വഴി വരുമേതെങ്കിലും  കാഫിലകളുണ്ടോ   

ഇവളുടെ ഉരുക്കത്തിന്ന തിര്‍ത്തി യുണ്ടോ ...

വിണ്ണില്‍ 

ഇലാഹിങ്കലുയര്‍ത്തും കൈ മടക്കമുണ്ടോ ...

വിജനമാ മരുഭൂവില്‍ വിളിക്കുത്തരം വന്നു

വിധി വിലക്കുടയോന്റെ ദയ പടര്‍ന്നു

മണ്ണില്‍ 

വിലോലമാ പദം പതിഞ്ഞിടം കുതിര്‍ന്നു

ചുടു നെടു വീര്‍പ്പിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റൊന്നടങ്ങി

കുടു കൂടെ ഒഴുകി യോ രുറവ പൊങ്ങി

സംസം

കുടിച്ചു കൊണ്ടവര്‍ രബ്ബിന്‍ മുന്നില്‍ വണങ്ങി

അലിവിന്റെ തിരു തീര്‍ത്ഥം അടങ്ങാതെ ഒഴുകീ

അതിരിട്ടു നിര്‍ത്തി  സംസം തടം തഴുകീ 

ലോകര്‍ക്ക 

അടങ്കലും അത് ദാഹ ശമനം നല്‍കീ...

ജിദ്ദ

ചെങ്കടല്‍ തീരത്തെന്‍ മാതാ മഹി ഹവ്വ-

ബീവീ യുറങ്ങുന്ന നാട് ജിദ്ദ.

തൊങ്കലിശല്‍ മൂളി മാലോകരില്‍ സര്‍വ്വ- 

ബീജിയായ് തീരുന്നു മാറ്റി സ്പര്‍ദ്ദ.

ഈ ദുനിയാവില്‍ ഒരറ്റത്ത് നിന്ന് 

ഓടി നടന്ന്  തന്‍ കാന്തനെ  തേടി.

ഈറ്റ് നോവിന്‍ മുമ്പ് വേദന തിന്നു 

പേടി മറന്നു മുലാഖാത്ത് വീടി 

സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലന്നു പിശാചിന്‍റെ പക്കം 

നിന്നതില്‍  എന്നും മനസ്താപമായി.

സ്വന്തമിണയെ പിരിഞ്ഞാദ്യ ദുഃഖം

നിസ്യത  ബാഷ്പം പരിഹാരമായി.

മക്കളെ കാണാന്‍ കൊതി യാല്‍ ഒരുങ്ങി  

വാത്സല്യ പൂര്‍വ്വം വിളിക്കുന്നു ഉമ്മാ.

മക്കയിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ ഉറങ്ങി   

വാരിപ്പുണരാന്‍ നിശബ്ദം ഹലുമ്മാ..

പ്രവാസം

ഈ പ്രവാസ മണ്ണിലേക്കന്നം തെരഞ്ഞു വന്നവര്‍
ഇക്കരേക്കുറ്റോര്‍ക്കൊജീനം തേടി വന്ന് നിന്നവര്‍
ചിറകരിഞ്ഞ കിളിക്കു വേണ്ടി കൂടൊരുക്കീടുന്നവര്‍
ചിതലരിച്ച കിനാക്കളെ മാറോടണച്ചു പുണര്‍ന്നവര്‍

ഉരുകിയുരുകി തീരുമൊരു തിരിയായ് ജ്വലിച്ച ചെരാതുകള്‍
ഉടലുരുക്കി തീര്‍ത്ത നീറ്റിലലിഞ്ഞു തീരും ദലനികള്‍
ഉമ്മറപ്പടി വാതിലില്‍ നമ്മെ പിരിഞ്ഞു കരഞ്ഞവര്‍
ഉള്ളുരുക്കം കൊണ്ട് മാറാ ദീനരായ് തളര്‍ന്നവര്‍

ആരറിഞ്ഞു പിരിഞ്ഞ നേരം തന്ന യാത്രാ ചുംബനം
ആഖിറത്തില്‍ കാണുവോളം നീളുമെന്നാ വന്ദനം
ജീവനോടെ റൂഹ് വേര്‍പിരിഞ്ഞു പോകും വേദനാ
ജീവിതത്തിലറിഞ്ഞവര്‍ നാം മാത്രമാണാ ചേതനാ

വില കൊടുത്തുമിനീരിറക്കാന്‍ വിധി ഹിതം ലഭിച്ചവര്‍
വില മതിക്കാത്താശ്രയം നാടിന്നു നല്കീടുന്നവര്‍
തലയിണക്കടുത്തലാറം വെച്ചുറങ്ങിയുണര്‍ന്നു നാം
തടി തളര്‍ത്തും പണിയെടുത്ത് സഹിച്ചതാത്മ പീഡനം

സഫര്‍ പോയാല്‍ നാലുമാസക്കാലമാണെന്നാ ഹിതം
സബബ് കൊണ്ടാണെങ്കിലും പാഴാക്കി നമ്മള്‍ ജീവിതം
മാളിക പണി തീര്‍ക്കുവാനീ ജീവിതം ഹോമിച്ചവര്‍
മാത്ര് സ്നേഹത്തിന്നു വേണ്ടി എത്രയോ ദാഹിച്ചവര്‍

മോഹമാണോ ഈ പ്രവാസ സങ്കടത്തിന്‍ ഹെതുകം
മോഹമേറ്റി വന്ന നാള്‍ തൊട്ടാധിയാണ് ഖല്‍ബകം
സാംഗമം കൊതിച്ചുരുകും പ്രാര്‍ഥനയില്‍ സാന്ത്വനം
സാധിമ തരുന്ന റബ്ബില്‍ തേടിടും ദൈനംദിനം

പറയാതെ

കാണാത്തതെന്തേ
നീ എന്റെ
കണ്ണില്‍ നിറയുന്ന ദൈന്യമാം സാദ്ധ്വസം
പാരാര്‍ക്കറിയാ നിഷാദം നിനക്കും
അന്യമാണെന്നോ
മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചുവോ
സൌമ്യ സാമീപ്യമായെത്രയോ കാലം
ആവേഗ ചിന്തകള്‍ ക്കെത്ര മേലാശ്വാസമായതും
സ്നേഹം പകര്‍ന്ന മഹാ സേചകം
പിന്നെ
വന്ധ്യ മേഘങ്ങളായ് പതുക്കെ മടങ്ങിയോ
തുരുതുരെ വാരി പുണര്‍ന്നന്ന്‍
പറയാതെ
യാത്രാമൊഴി ചൊല്ലി പോയ നാള്‍ തൊട്ടേ
ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കക്കരെ
ഏതോ തുരുത്തിലെന്‍ പ്രാണന്റെ തുണ്ടിനെ കണ്ടു
ഞാന്‍ സന്തതം
കൊതി തീരുവോളം കിനാവിലാണെങ്കിലും
ഇന്നും
കാണാന്‍ വഴിക്കണ്ണുമായ് കാത്തിരിക്കുന്നു
കാണാത്ത ലോകം നിനക്കായൊരുക്കിയ
സ്വര്‍ഗത്തിലെക്കെന്നെ കൂടെ വിളിക്കുമോ

സൈഫുല്ലാഹ്

കാരിരുമ്പിന്‍ കരുത്തുള്ള മുഷ്ടി
കാണാന്‍ ചേലുള്ള കത്തുന്ന ദൃഷ്ടി
ഖാലിദിന്റെ പടയോട്ടമെത്തി
കാലം പതുക്കെ ചരിതം തിരുത്തി

അല്ലാഹുവിന്‍ വാളെന്നവരെ വിളിത്ത്
അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂല്‍ ആദരിത്ത്
ആറ്റല്‍ റസൂലിന്‍ പിരിശം കൊതിത്ത്
ആ പുണ്യ കേശം ശിരസ്സില്‍ ധരിത്ത്

എതിരേ ഉതിര്‍ത്ത ശരങ്ങള്‍ പെരുത്ത്
എതിരേറ്റു ദീന്‍ പിന്നെ പകരം കുറിത്ത്
അവരേത് സേന നയിച്ചാ ലുമന്ന്‍
അവികീര്‍ണ്ണ രോടി ജയം ഖാലിദി ന്ന്‍

വെട്ടേറ്റ തല്ലാത്ത , ശരമേ റ്റ തല്ലാത്ത
വേറെ ഒരു ചാണ്‍ ആ മേനീയിലില്ലാ
ശാമിന്റെ റോമിന്റെ ജയഭേരി ഓര്‍ത്ത്
ശാഹെ ദിമിഷ്കിന്റെ ഉള്ളം കൊതിത്ത്

എത്തീ വിജിഗീഷു ഇടി മിന്നലായി
എക്കാലവും തീര്‍ത്ത ജയഘോഷമായി
ഏറെ കൊതിച്ചു ശഹീദായ് മരിക്കാന്‍
ഏങ്ങി കരഞ്ഞു വിധി ഏറ്റെടുക്കാന്‍